¦¦¦¦ MoSiBaT ¦¦¦¦

دوست دارم گاهی آزارت دهم

که ای آزردی مرا با رفتنت

تو که ترسیدی اگر عاشق شوی

عشق آرد یک بلایی بر سرت

رفتی و در قاب یادم همچنان

می درخشد چشمهای روشنت

میزند آتش به شعر دفترم

یاد آن رفتار گنگ و مبهمت

رفتی و ماندست بر ایوان دل

جای پاهای تو مثل شبنمی

رفتی و من مینویسم بازهم

مانده بر قلبم شرار ماتمی

این چه سود گر باز می خوانی مرا

باز میگویی پشیمانی مرا

من نخواهم داد هرگز پاسخت

ای که آزردی مرا با رفتنت

پای خود را روی قلبم می نهم

دوست دارم گاهی آزارت دهم

مي برم خسته و افسرده و زار

سوي عقبي دل رنجورم را

دل شوريده و ويرانه و رنجورم را

مي روم تا كه در آن نقطه دور

باز گويم به خدا عشقم را

شستشويش مي دهم با رنگ خدا

عشق زيباي تو پرشورم را

مي روم خنده به لب خونين دل

ميروم، از من زار دست مدار