تبليغاتX
¦¦¦¦ MoSiBaT ¦¦¦¦

¦¦¦¦ MoSiBaT ¦¦¦¦

غم ........

 
درون سينه نگنجد غمی که من دارم

خوش است با غم دل عالمی که من دارم

سرشک ديده بيان کرد ماجرای دلم

چه اعتبار بر اين محرمی که من دارم

ا ز آن گلی که برويد ز خاک من پيداست

زهجر لاله رخان ماتمی که من دارم

بسوخت جان حريفان ز گرمی سخنم

عجب که در تو نگيرد دمی که من دارم

مرا به گريه چه حاجت که رونقی ندهد

به برگ زرد رخم شبنمی که من دارم

بيا و بر دل من رحم کن که از تنگی

در او قرار نگيرد غمی که من دارم
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم دی 1384ساعت 12:33  توسط مصیبت  | 

عاشق نیستم

 

ای آسمان بر من ببار

     من مجرمم از سوی یار

            رانده شدم از شهر او

                     با آنکه دارم عهد او

                         در دشت غم پنهان شدم

                                    به جنگ دل مهمان شدم

                                              رفتم به اعماق جنون

                                                      حتی نمانده یاد اون

                                                             از گونه ها اشکی روان

                                                                  بر سرنوشت یک جوان

                                                                          جوانی در اوج وفا

                                                                               به جرم خوبی شد رها

                                                                                     او مرده است ای مردمان

                                                                                           رفت که نباشد در میان

                                                                                                 او رفت به آرامی شبی

                                                                                                        یادش گرامی هر زمان

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 10:16  توسط مصیبت  | 

از عاشقی خسته شدم

 

فکر تورا چرا کنم

خیال باطل شده ای

حرف تورا چرا زنم ؟

سراب کامل شده ای

 

فکر مرا چه میکنی ؟

حرف مرا چه میزنی ؟

تو که برای لحظه ای

پیش دلم نمانده ای

شعر مرا نخوانده ای

جواب نامه ی مرا

نداده ای نداده ای

 

از این خیال بیخودی

چرا جدا نمی شوی ؟

از این دام خواهش دلت

چرا رها نمیشوی ؟

 

تو که ندیده ای که من

چگونه بیقرارتم

به هر کجا که میروی

چون سایه در جوارتم

 

تو که ندیده ای که من

تمام شب نخفته ام

وز غم آتشین خود

سخن به کس مگفته ام

 

برو برو که من دگر

از عاشقی خسته شدم

نگاه کن

به کنج این قفس ببین

که مرغ پر بسته شدم

برو برو فکر مرا مکن دگر

حرف مرا مزن دگر

 

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آذر 1384ساعت 16:17  توسط مصیبت  |